Mercedes Benz Arocs | Diagnostyka hałasu paliwa w Mercedes Arocs 964
[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.16″ global_colors_info=”{}”][et_pb_row _builder_version=”4.16″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.16″ custom_padding=”|||” global_colors_info=”{}” custom_padding__hover=”|||”][et_pb_text _builder_version=”4.16″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat” global_colors_info=”{}”][/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]
Jedną z rzeczy, które uwielbiam w naszej branży, jest to, że zawsze jest coś nowego do nauczenia się. Mimo że niektórzy twierdzą inaczej, zawsze będzie coś, co cię zaskoczy!
Dotyczyło to pojazdu Mercedes Arocs z 2017 roku, który miał przejechane 309 114 km i zgłaszał usterkę związaną z ciśnieniem paliwa. Kiedy wystąpiła ta usterka, zapalały się kontrolki silnika, a następnie pojazd przechodził w tryb awaryjny. Problem trwał przez około 3 miesiące i był trudny do zdiagnozowania ze względu na jego przerywany charakter, co utrudniało jego odtworzenie. W miarę jak usterka się rozwijała, łatwiej było ją odtworzyć i poprawnie zdiagnozować.
Główne kody usterek, które wystąpiły, to:
- A4000F – obwód wysokociśnieniowy paliwa nie jest w porządku
- 9D000A – osiągnięto górną granicę wartości regulacji ciśnienia w szynie
[/et_pb_text][et_pb_image src=”https://oscyloskopypico.pl/wp-content/uploads/2025/03/truck-pico.webp” title_text=”truck-pico” align=”center” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][/et_pb_image][et_pb_text _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]
W związku z tym, ciężarówka już kilkakrotnie gościła w warsztacie z powodu innych problemów. Problemy te skutkowały wymianą części, jednak łatwo można by było założyć, że części zostały wymienione na zasadzie „wymiany wszystkiego”, ale w tym przypadku tak nie było. Pierwszym problemem był czujnik ciśnienia w szynie, który został wymieniony, ponieważ wskazywał 13 bar ciśnienia, gdy silnik nie pracował. Po drugie, występował problem z obrotami na biegu jałowym, ponieważ silnik „szukał” obrotów i nie trzymał prawidłowych obrotów. Dodatkowo, ciężarówka nie przechodziła testu wysokociśnieniowego dostępnego przez Xentry. Problemem okazał się zawór regulacji wlotu, który utknął, powodując nieregularne obroty na biegu jałowym. Wymiana pompy wysokociśnieniowej rozwiązała ten problem i umożliwiła zakończenie testu.
Po teście wysokociśnieniowym zgłoszono, że wtryskiwacze 1 i 6 wymagają wymiany. Wtryskiwacze zostały wymienione, a test wysokociśnieniowy powtórzony. Tym razem wtryskiwacze przeszły test, a wszystko wydawało się być w porządku. Jednak usterka powróciła.
Jedną z rzeczy, którą zauważono podczas pracy silnika na wysokich obrotach jałowych, był pisk dochodzący z wspólnej szyny wtryskiwaczy wysokociśnieniowych. Działo się to w tym samym czasie, co zmiana ciśnienia w szynie. Gdy odchylenie między rzeczywistym a pożądanym ciśnieniem przekroczyło limit, zostały ustawione kody błędów.
[/et_pb_text][et_pb_video src=”https://youtu.be/K94Sl-IK6WU” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][/et_pb_video][et_pb_text _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]
Kolejnym zadaniem na liście było ustalenie, czy istnieje związek między hałasem a ciśnieniem w szynie. Podczas przygotowań podpięliśmy się do powrotu z wycieku z głowicy cylindrów i dodaliśmy blok obserwacyjny. Dzięki temu mogliśmy zmierzyć ciśnienie i obserwować przepływ paliwa, gdy występowała usterka. Celem tego działania było sprawdzenie możliwości obecności powietrza w układzie paliwowym, co mogło być przyczyną hałasu. Obecność bloku obserwacyjnego pozwoliła nam zauważyć ewentualne pęcherzyki powietrza. Aby pomóc zidentyfikować źródło hałasu, wykorzystaliśmy akcelerometr z zestawu NVH, który pomógł uchwycić hałas i zlokalizować go w określonej okolicy.
[/et_pb_text][et_pb_image src=”https://oscyloskopypico.pl/wp-content/uploads/2025/03/image-2.webp” title_text=”image” align=”center” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][/et_pb_image][et_pb_image src=”https://oscyloskopypico.pl/wp-content/uploads/2025/03/image-3.webp” title_text=”image” align=”center” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][/et_pb_image][et_pb_text _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]
Jak widać na obrazie, uchwyciliśmy dane z każdego wtryskiwacza, wraz z napięciem czujnika ciśnienia w szynie oraz prądem z wtryskiwacza 1.
Akcelerometr został zamocowany na każdej rurze wtryskiwacza, a gdy obecny był hałas, wykonano referencję dla każdego cylindra. Widzimy, że hałas o wysokiej częstotliwości występuje w cylindrze 1, cylindrze 3 oraz cylindrze 4. Dodatkowo zauważamy, że pojawia się powtarzający się wzór w czujniku ciśnienia paliwa w szynie, który wykazuje bardzo nieregularne zachowanie. Mając pewne wskazówki, uwzględniliśmy również ciśnienie powrotu z wycieku, jednocześnie obserwując przepływ paliwa przez blok obserwacyjny.
Chciałbym zwrócić uwagę, że w tych silnikach do każdego wtryskiwacza zamontowany jest dodatkowy wzmacniacz mocy, który umożliwia wtrysk paliwa pod wyższym ciśnieniem, gdy jest to wymagane przez ECM. Ten wzmacniacz mocy ma oddzielną galerię powrotu, dlatego kluczowe jest upewnienie się, że blok obserwacyjny jest podłączony do odpowiedniego wylotu, aby zapewnić, że patrzymy na powrót igły wtryskiwacza.
Dodanie ciśnienia z powrotu z wycieku przyniosło interesujące rezultaty.
Widzimy powtarzający się wzór, a powiększenie obrazu ukazuje to jeszcze wyraźniej.
[/et_pb_text][et_pb_image src=”https://oscyloskopypico.pl/wp-content/uploads/2025/03/image-4.webp” title_text=”image” align=”center” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][/et_pb_image][et_pb_text _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]
Musimy zachować ostrożność, gdy ścigamy problemy z zasilaniem paliwem w nowoczesnych pojazdach, ponieważ nie jest to tak proste, jak użycie kolejności zapłonu, aby ustalić, które cylindry należy badać. Biorąc pod uwagę, że ECU może kontrolować czas wtrysku, może również kompensować problemy z wydajnością cylindrów i korygować dawkowanie paliwa dla innych cylindrów. Jeśli dodamy kolejność zapłonu do powyższego zapisu, moglibyśmy powiedzieć, że coś jest nie tak z powrotem z wycieku dla cylindrów 2, 3, 4, a być może 6. Kolejnym krokiem jest zrozumienie przebiegu fali. Na podstawie informacji wyświetlanych na wykresach falowych, powinniśmy rozważyć dwie opcje: większy impuls, który wskazuje na wyższy przepływ, sugerujący uszkodzony wtryskiwacz? Albo, gdzie jest mniej impulsu, ponieważ wtryskiwacz nadmiernie zasilania paliwem?
Dzięki blokowi obserwacyjnemu mogliśmy zauważyć, że w powrocie znajduje się znaczna ilość powietrza.
[/et_pb_text][et_pb_video src=”https://www.youtube.com/shorts/BMrMWsKNkk0″ _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][/et_pb_video][et_pb_text _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]
Z tego, czy pęcherzyki powietrza są związane z wcześniejszym piskliwym hałasem, oraz jak te pęcherzyki dostają się do linii powrotnej.
Dzięki blokowi obserwacyjnemu, który pozostał na miejscu, oraz zaworowi blokującym, próbowaliśmy ograniczyć przepływ powrotu. Ponieważ WPS500X był już podłączony, mogliśmy upewnić się, że ciśnienie nie przekroczy zbyt wysokiego poziomu. To, co odkryliśmy, to fakt, że gdy ciśnienie zaczęło rosnąć, hałas ustąpił, a ciśnienie w szynie ustabilizowało się. Zauważyliśmy także dziwny powtarzający się wzór w linii powrotnej.
Analizując to bardziej szczegółowo, możemy poczynić pewne porównania, jak pokazano poniżej:
- Potwierdzamy, że gdy występuje hałas, w powrocie pojawiają się pęcherzyki powietrza
- Ciśnienie w szynie silnie waha się, gdy w powrocie znajdują się pęcherzyki powietrza.
- Ciśnienie w linii powrotnej, gdy występuje hałas, wynosi około 0,5 bara.
- Gdy powrót jest zamknięty, a ciśnienie wzrasta do około 1 bara, hałas ustaje, a ciśnienie w szynie stabilizuje się.
Dzięki stabilizacji ciśnienia w szynie, mniej skłonni jesteśmy sądzić, że powietrze dostaje się od strony zasilania, co oznacza, że powietrze wchodzi do powrotu od strony wysokiego ciśnienia. Poza pompą wysokociśnieniową (która już została wymieniona) i porowatą głowicą (co nie jest wykluczone), jedynym miejscem, gdzie może dochodzić do tego zjawiska, są wtryskiwacze. Zanim jednak podjęliśmy tę drogę, uznaliśmy, że warto zadzwonić do kogoś z większą wiedzą. Czasami znajomość produktu naprawdę pomaga, a po rozmowie dowiedzieliśmy się, że taki hałas jest typowy, gdy zawór wtryskiwacza zawodzi. Kiedy zawór zawiedzie, pozwala to na przedostanie się powietrza z cylindra do galerii powrotu paliwa. Podczas suwu sprężania, ciśnienie powietrza może dostać się do linii paliwowej, zmieniając ciśnienie wewnątrz wtryskiwacza, co powoduje hałas, i oczywiście wprowadza powietrze do powrotu.
Główne pytanie to, który wtryskiwacz lub wtryskiwacze powodują problem? Aby wymienić zawór wtryskiwacza, należy spuścić układ chłodzenia, więc podjęto decyzję o wymianie wszystkich 6 zaworów, gdyż układ chłodzenia został już opróżniony. Pozwoliło to na dokładne sprawdzenie każdego wtryskiwacza. Okazało się, że znaleźliśmy coś interesującego przy wtryskiwaczu 4 – który był jednym z naszych początkowych podejrzanych.
[/et_pb_text][et_pb_image src=”https://oscyloskopypico.pl/wp-content/uploads/2025/03/image-6.webp” title_text=”image” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][/et_pb_image][/et_pb_column][/et_pb_row][et_pb_row _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]
Dla porównania, na obrazie widać wtryskiwacz 2 po lewej stronie oraz wtryskiwacz 4 po prawej stronie. Widać, że wtryskiwacz 4 ma pewne odbarwienie, jednak dopiero po usunięciu uszczelki zauważyliśmy następujące.
[/et_pb_text][et_pb_image src=”https://oscyloskopypico.pl/wp-content/uploads/2025/03/image-7.webp” title_text=”image” align=”center” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][/et_pb_image][et_pb_text _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]
Tutaj widać pęknięcie w obudowie wtryskiwacza. Może to, ale nie musi, mieć wpływ na ciśnienie paliwa lub ciśnienie powrotne, jednak w każdym przypadku wtryskiwacz ten wymaga wymiany.
[/et_pb_text][et_pb_image src=”https://oscyloskopypico.pl/wp-content/uploads/2025/03/image-8.webp” title_text=”image” align=”center” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][/et_pb_image][et_pb_text _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]
Po wymianie wtryskiwacza 4 i wszystkich 6 tulei wtryskiwaczy, pojazd został zmontowany ponownie, a po odpowietrzeniu układów chłodzenia i paliwowego, był gotowy do uruchomienia. Starając się zachować wszystko jak w poprzednich warunkach, ciśnienie w szynie paliwowej i ciśnienie powrotu paliwa zostały zapisane na różnych kanałach, ale wyniki potwierdzają, że coś się teraz zmieniło.
Na wyświetlanym obrazie widać, że ciśnienie w szynie paliwowej już nie jest nieregularne (teraz w kolorze zielonym). Ciśnienie powrotu również jest stabilne, z bardziej wyraźnymi impulsami, które prawdopodobnie odpowiadają za powrót paliwa z wtryskiwaczy, potwierdzając, że nie ma już pęcherzyków powietrza w linii powrotnej. Można zauważyć, że cylinder 6 ma nieco wyższy impuls niż pozostałe.
[/et_pb_text][et_pb_image src=”https://oscyloskopypico.pl/wp-content/uploads/2025/03/image-9.webp” title_text=”image” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][/et_pb_image][et_pb_video src=”https://www.youtube.com/shorts/RD8fLfy-Nvg” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][/et_pb_video][et_pb_text _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]
Należy również zauważyć, że ciśnienie powrotu jest teraz stabilne na poziomie 1 bara. Jak widzieliśmy podczas zamykania powrotu, ciśnienie osiągało 1 bar, a hałas ustawał. Więc dlaczego, gdy pojazd miał usterkę, ciśnienie nie wynosiło 1 bara? Wcześniej wspomnieliśmy, że ciśnienie jest ograniczeniem przepływu. Biorąc pod uwagę, że w linii powrotnej było dużo pęcherzyków powietrza, a powietrze jest znacznie bardziej ściśliwe, teraz mamy mniejszy przepływ paliwa i przestrzeń zajętą przez powietrze, które można łatwiej skompresować. Wszystko to skutkuje mniejszym ciśnieniem.
Mając teraz tę wiedzę, możemy przeanalizować pierwotne dane, aby sprawdzić, czy jest coś, co mogłoby wskazać na cylinder 4. Patrząc na pierwsze uchwycone dane, w których użyto akcelerometru, dodaliśmy widok w trybie spektralnym.
Co jest interesujące, to fakt, że jeśli rozdzielimy dane dla każdego wtryskiwacza, staje się jasne, który wtryskiwacz jest tym, który nas interesuje.
[/et_pb_text][et_pb_image src=”https://oscyloskopypico.pl/wp-content/uploads/2025/03/image-10.webp” title_text=”image” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][/et_pb_image][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section]
Studium przypadku: Mercury Mariner nie odpala po uruchomieniu rozrusznika
Mercury Mariner | Brak rozruchu korby
Mercury Mariner Wcześniej jedynymi silnikami zaburtowymi, nad którymi pracowałem, były jednocylindrowe silniki rozruchowe, które testowaliśmy, pracując w koszu na kółkach pełnym wody, więc kiedy nadarzyła się okazja, aby przyjrzeć się 2-suwowemu silnikowi morskiemu V6, nie mogłem jej przegapić!
Klient zgłosił, że silnik sporadycznie obracał korbą i nie uruchamiał się, co stopniowo pogarszało się do punktu, w którym już się nie uruchamia. Nie jest to szczególnie przydatne, gdy jest się na środku jeziora lub, co gorsza, na morzu. Klient zaczął się przyglądać i odkrył, że podczas rozruchu silnika nie była generowana iskra. Zostało to szybko zweryfikowane poprzez uchwycenie czujnika korbowego i przetwornika HT wokół jednego z pakietów cewek. Zauważyliśmy, że pomimo braku zapłonu podczas rozruchu, gdy tylko rozruch ustał, nastąpił wtórny zapłon. Jak to możliwe?

Patrząc na schemat okablowania mogliśmy zauważyć, że zasilanie modułów zapłonowych było również współdzielone z pompą paliwa. W kolejnym ujęciu podłączyliśmy się do modułu zapłonowego i dodając cęgi prądowe do pompy paliwa, moglibyśmy sprawdzić, czy problem dotyczy tylko zapłonu, czy też możliwego zasilania/uziemienia. Na powyższym zrzucie mamy napięcie akumulatora na ECU na kanale A, zasilanie na module zapłonowym na kanale B i prąd pompy paliwa na kanale C.

Widzimy na kanale A, że po uruchomieniu rozruchu następuje spadek napięcia, zgodnie z oczekiwaniami. Występuje dość duża ilość szumów, co może być częścią problemu, ale jasne jest, że zasilanie modułu zapłonowego włącza się dopiero po zatrzymaniu rozruchu. Widzimy również, że pompa paliwa również nie działa. Tak więc, proszę znaleźć kontrolę zasilania zapłonu i pompy paliwa! Zasilanie jest dostarczane przez główny przekaźnik, a ponieważ mieliśmy zapasowy kanał, postanowiliśmy przyjrzeć się sterowaniu głównym przekaźnikiem. Zachowaliśmy tę samą konfigurację z zasilaniem w ECM, zasilaniem modułu zapłonowego, prądem pompy paliwa, a następnie kontrolą masy dla głównego przekaźnika. Pierwszym testem było sprawdzenie, co dzieje się po włączeniu kluczyka.

Tutaj widzimy, że gdy zasilanie włącza ECU, sterowanie przekaźnikiem jest uziemione, dzięki czemu prąd może płynąć, co z kolei przełącza przekaźnik do zasilania pompy paliwa i modułu zapłonowego. Gdy obwód paliwowy jest zalany, ECU wyłącza masę i widzimy, że pompa zatrzymuje się, a energia w module zapłonowym rozprasza się. Wygląda na to, że główny przekaźnik traci zasilanie podczas rozruchu. Po zatrzymaniu rozruchu zasilanie powraca, co oznacza, że widzimy zasilanie pompy paliwa i modułu zapłonowego. Z perspektywy czasu, która jest cudowną rzeczą, powinienem był również spojrzeć na zasilanie głównego przekaźnika, ale biorąc pod uwagę, że ECU upuszcza stronę masy, ale nie mamy żadnego przepływu prądu, możemy tylko stracić zasilanie, biorąc pod uwagę, że prąd zaczyna płynąć do pompy paliwa po zatrzymaniu rozruchu. Niestety nie mieliśmy schematu okablowania, więc uciekliśmy się do ręcznego śledzenia przewodów, gdzie stwierdziliśmy, że zarówno zasilanie, jak i masa głównego okablowania przekaźnika sterującego wróciły do głównego ECU.

Patrząc na ilość szumu obecnego w głównym napięciu akumulatora podczas rozruchu, zwróciliśmy naszą uwagę na akumulator. Przyglądając się bliżej spadkowi napięcia podczas początkowego rozruchu, spadło ono do 4 V, więc zanim przejdziemy dalej, musimy przyjrzeć się połączeniom głównego akumulatora. Patrząc na akumulator, widać wyraźnie, że kable widziały lepsze dni. Zauważyliśmy również, że zamontowany akumulator nie nadaje się do zastosowań morskich. Do czasu pracy nad tą łodzią nie wiedziałem, że akumulatory morskie bardzo różnią się od zwykłych akumulatorów samochodowych. Akumulatory morskie są zaprojektowane tak, aby wytrzymać trudniejsze środowisko i większe wibracje odczuwalne na łodzi z powodu przebywania na wodzie. Są one również bardziej wytrzymałe, więc wewnętrzne płyty i ścianki są mocniejsze, aby zapobiec zwarciom. Więcej informacji można znaleźć tutaj.

Nowy akumulator morski został zakupiony i zamontowany, a podczas rozruchu sprawdziliśmy spadek napięcia między akumulatorem a zapłonem pod napięciem w ECM. Aby to ułatwić, użyliśmy kanału matematycznego, aby pokazać różnicę. Nadal mamy dużo zakłóceń, ale podczas rozruchu spadamy między 6V a 7V, co jest lepsze niż nasze 4V z poprzednim akumulatorem. Mimo to silnik nie uruchomił się.

Wracając do podstaw, zasililiśmy główny przekaźnik napięciem zapłonowym. Gdy to zrobiliśmy, silnik uruchamiał się za każdym razem. W takich momentach trzeba podjąć decyzję. Widzimy, że jeśli zasilimy główny przekaźnik napięciem zapłonowym, silnik zawsze się uruchomi. Bez tego napięcia zapłonowego zasilanie jest odcinane podczas rozruchu, więc silnik nie uruchamia się. Po przetestowaniu zasilania i uziemienia ECU doszliśmy do wniosku, że prawdopodobną przyczyną awarii zasilania jest ECU. Jednak zamiast wymieniać ECU, klient był zadowolony z poprowadzenia oddzielnego przewodu z bezpiecznika zapłonu, który zasilałby główny przekaźnik, podczas gdy ECU nadal miałby kontrolę nad stroną masy.

Po skontaktowaniu się z klientem możemy potwierdzić, że od tego czasu silnik uruchomił się i nie ma dalszych problemów z brakiem rozruchu. Może się to wydawać niekompletną naprawą i jest to tylko ukrycie prawdziwego problemu. Chociaż zgadzam się i chciałbym zobaczyć zamontowany ECU i jeśli to naprawi problem, klient nie był przygotowany na zapłacenie od 500 do 2000 funtów, gdy problem można rozwiązać za pomocą kawałka drutu i lutownicy. czasami musimy po prostu zrobić to, co jest właściwe dla klienta w danym momencie, a tutaj rozwiązaniem było zamontowanie kawałka drutu. Mam nadzieję, że to Państwu pomoże.
Czy każdy oscyloskop nadaje się do diagnostyki samochodowej?
Diagnostyka samochodowa w dzisiejszych czasach wymaga zaawansowanych narzędzi, które pozwalają na precyzyjne wykrywanie problemów w nowoczesnych pojazdach. Wśród tych narzędzi szczególne miejsce zajmują oscyloskopy. Ale czy każdy oscyloskop nadaje się do diagnostyki samochodowej? Odpowiedź na to pytanie wymaga dogłębnej analizy technicznych aspektów różnych modeli dostępnych na rynku.
Analiza problemu na przykładzie silnika BMW B48
Nasz test rozpoczął się od problemu zgłoszonego przez członka społeczności Mechanic Mindset, który miał trudności z sygnałem z czujnika wału korbowego w silniku BMW B48. Aby zrozumieć, czy problem leży po stronie pojazdu, czy ustawień oscyloskopu, przeprowadziliśmy serię testów z użyciem trzech różnych oscyloskopów: PicoScope 4425A, 2204A oraz tańszego modelu Hantek 1008C.
Testy oscyloskopów
Pierwszy podłączony oscyloskop to 2204A. Ustawienia zalecane to 20 milisekund na działkę i 20 woltów. Sygnały z czujników wałka rozrządu i wału korbowego były wyświetlane na ekranie, jednak zauważono brakujące fragmenty sygnału. To wskazywało na problem z oscyloskopem, a nie z samochodem. Problemem była niewystarczająca częstotliwość próbkowania i pamięć urządzenia.
Kolejny test przeprowadzono z oscyloskopem Hantek 1008C, jednym z najtańszych na rynku. Jego początkowe ustawienia nie były obiecujące, a sygnał był jeszcze gorszy. Hantek 1008C nie radził sobie z pomiarem nowoczesnego czujnika wału korbowego, który wymaga wysokiej częstotliwości próbkowania i dużej pamięci.
Dopiero po podłączeniu PicoScope 4425A sytuacja znacznie się poprawiła. Dzięki wysokiej częstotliwości próbkowania i dużej pamięci, PicoScope 4425A precyzyjnie rejestrował sygnał bez brakujących fragmentów. To potwierdziło, że oscyloskop ten jest idealny do zaawansowanej diagnostyki samochodowej.
Dlaczego nie każdy oscyloskop nadaje się do diagnostyki samochodowej?
Z powyższych testów wynika, że kluczowe znaczenie mają dwa parametry: częstotliwość próbkowania i pamięć oscyloskopu. Nowoczesne czujniki w samochodach, takie jak czujniki wału korbowego, generują sygnały, które wymagają oscyloskopów o wysokiej częstotliwości próbkowania i dużej pamięci do ich dokładnego rejestrowania. Tanie oscyloskopy, jak Hantek 1008C, często nie są w stanie sprostać tym wymaganiom, co skutkuje brakującymi danymi i niedokładnymi pomiarami.
Oscyloskop PicoScope 4425A wyróżnia się na tle innych, oferując częstotliwość próbkowania i pamięć, które są wystarczające do precyzyjnej diagnostyki nawet najbardziej wymagających sygnałów. Wysoka specyfikacja techniczna tego oscyloskopu sprawia, że jest on niezastąpiony w profesjonalnych warsztatach samochodowych.
Wnioski
Jeśli zależy Ci na bezproblemowej diagnostyce samochodowej, wybór odpowiedniego oscyloskopu ma kluczowe znaczenie. PicoScope 4425A, dzięki swoim zaawansowanym parametrom, jest najlepszym wyborem dla profesjonalistów. Tańsze modele, takie jak Hantek 1008C, mogą być przydatne do nauki i podstawowych pomiarów, ale mają swoje ograniczenia, które mogą wpływać na dokładność diagnostyki.
Dla tych, którzy chcą zgłębić tajniki diagnostyki samochodowej i zrozumieć, dlaczego warto inwestować w wysokiej jakości narzędzia, PicoScope jest najlepszym wyborem. Jeśli jesteś w Wielkiej Brytanii, możesz teraz zakupić produkty PicoScope bezpośrednio na naszej stronie. Skontaktuj się z nami, aby uzyskać pomoc w wyborze najbardziej odpowiedniego zestawu dla Twoich potrzeb.
Zapraszamy do odwiedzenia naszej strony i zapoznania się z pełną ofertą oscyloskopów PicoScope, które z pewnością spełnią Twoje oczekiwania i pozwolą na precyzyjną diagnostykę Twojego pojazdu.
Diagnostyka samochodowa – znaczenie wstępnych pytań i oględzin pojazdu
Przed rozpoczęciem diagnozy warto zadać kilka kluczowych pytań i dokonać obserwacji, które często dostarczają istotnych wskazówek i mogą zaoszczędzić godziny diagnostycznych poszukiwań.
Cztery kluczowe pytania, których staram się przestrzegać, to:
- Jak długo problem jest zauważalny?
- Kiedy po raz pierwszy zauważyłeś problem?
- Czy ostatnio były wykonywane jakieś prace przy pojeździe?
- Kiedy doświadczasz problemu?
Jestem pewien, że jest ich o wiele więcej, ale zbyt wiele pytań może prowadzić do “zablokowania” informacji zwrotnej od klienta.
Jeśli chodzi o obserwacje, oględziny wizualne (w tym jazda próbna) są nieocenione i ujawniają o wiele więcej na temat czekającego nas zadania. Często umieszczam następujący akapit w studiach przypadków……
“Potwierdzenie specyfikacji ma ogromne znaczenie w diagnostyce, ponieważ klienci często ulegają pokusie modyfikacji swoich pojazdów za pomocą modnych akcesoriów, którym brakuje podstawowej kontroli jakości i inżynierii, które pierwotnie były przeznaczone dla pojazdu.”
Nasz klient skarżył się na poważne szarpanie pod obciążeniem.
Dzięki podstawowym oględzinom wizualnym zauważono, że pojazd został wyposażony w “wyczynowy” zestaw akcesoriów zainstalowany na czujniku ciśnienia paliwa w szynie paliwowej.
Takie urządzenie ma na celu przekonanie komputera sterującego pracą silnika (PCM), że ciśnienie paliwa jest niższe niż oczekiwane. Powoduje to zwiększenie wydajności pompy wysokociśnieniowej common rail i, teoretycznie, wzrost wydajności.
Oczywiście usunięcie zestawu akcesoriów “poprawiających osiągi” rozwiązało problem i z perspektywy czasu powinienem był sprawdzić zawór regulacji ciśnienia (VCV) i zawór odpowietrzania skrzyni korbowej (PCV), aby zrozumieć pulsacje, które zarejestrowaliśmy pod koniec pełnego obciążenia i później. (Przypuszczam, że wyleczenie nie uzasadniało dalszej diagnozy).
Podsumowując:
Chociaż zestaw akcesoriów zwiększających wydajność został odkryty wcześnie, podczas podstawowego procesu diagnostycznego (podstawowe oględziny wizualne), bardzo kuszące byłoby po prostu usunąć urządzenie, przeprowadzić jazdę próbną i założyć, że wszystko działa prawidłowo.
Postępując zgodnie z powyższą procedurą, nie tylko potwierdziliśmy, że zestaw akcesoriów był przyczyną problemu, ale także upewniliśmy się, że pojazd działa prawidłowo po naprawie, nie wykazując żadnych oznak początkowej skargi ani uszkodzeń wtórnych.
Diagnoza nadmiernego doładowania w Audi 1.9 TDI
Wyzwania, przed którymi stajemy podczas diagnostyki, wymagają nie tylko inwestycji w sprzęt testowy, szkolenia i godziny ciągłej nauki, ale także umiejętności zarządzania bieżącym zadaniem diagnostycznym. Poniższe studium przypadku jest tego przykładem, gdzie łączne koszty diagnozy i wymaganych części przekraczają wartość samochodu.
Mamy tutaj Audi 1.9 TDI z 2004 roku o przebiegu 203303 mil.
Skarga klienta dotyczyła braku doładowania turbo i szarego dymu podczas przyspieszania, któremu towarzyszył kod błędu “462D” Sterowanie ciśnieniem doładowania (powyżej limitu kontrolnego).
Mówiąc prościej, mamy do czynienia z nadmiernym doładowaniem turbosprężarki, co jest dobrze udokumentowane na wielu forach i w studiach przypadków.
Usterka rzeczywiście polegała na zacinających się kierownicach w zespole turbosprężarki (VNT), co zostało potwierdzone za pomocą podciśnieniomierza podłączonego do siłownika sterowania turbo. Zawsze jednak byłem ciekaw, jakiego poziomu doładowania mogą osiągnąć te turbosprężarki, zanim zostaną spełnione warunki “nadmiernego doładowania”.
Poniżej monitorujemy szereg parametrów związanych z ciśnieniem doładowania i rejestrujemy zdarzenie nadmiernego doładowania, które z pewnością wzrosłoby jeszcze bardziej, gdyby mój wąż pomiarowy nie został wypchnięty z kolektora dolotowego pod wpływem ogromnego ciśnienia.
Skupiamy się na kanałach B, C i kanale matematycznym negduty(F).
Zwróć uwagę, jak ciśnienie w kolektorze nadal rośnie w 13,41 sekundy (Scope view 2), mimo że podciśnienie do siłownika sterowania turbo powróciło do poziomu bliskiego atmosferycznemu (działanie awaryjne).
Bez podciśnienia przyłożonego do siłownika sterowania turbo, nasze ciśnienie doładowania powinno się zmniejszyć proporcjonalnie, nawet jeśli pedał gazu pozostaje wciśnięty do podłogi, a prędkość obrotowa silnika rośnie.
Jak widać powyżej, nie ma spadku ciśnienia doładowania (wręcz przeciwnie), gdzie ciśnienie w kolektorze nadal rośnie do 3,247 bara (ciśnienie względne), zanim moje połączenie węża zawiodło.
Elektrozawór sterowania podciśnieniem siłownika turbo (N75) i sterownik silnika (ECU) działają zgodnie z oczekiwaniami, biorąc pod uwagę, że ujemny cykl pracy sygnału PWM spadł do 5% (minimalny przepływ prądu), a przyłożone podciśnienie (do siłownika) osiągnęło prawie ciśnienie atmosferyczne (0 barów ciśnienia względnego).
Ciekawe jest to, że podciśnienie przyłożone do siłownika sterowania turbo (kanał C) i ujemny cykl pracy elektrozaworu N75 (kanał “negduty(F)”) są swoim lustrzanym odbiciem.
Ile doładowania to za dużo?
Niestety, nie mam jednoznacznej odpowiedzi, ale powyższe ciśnienie doładowania jest imponujące i świadczy o sile tych silników.
Typowe maksymalne ciśnienie w kolektorze dla 2-litrowego silnika diesla wynosi około 2,8 bara (bezwzględne) lub 1,8 bara (względne).
Dla powyższego silnika (1.9 TDI AVF) maksymalne ciśnienie w kolektorze wynosi 2,4 bara (bezwzględne) lub 1,4 bara (względne).
W naszym powyższym przebiegu zarejestrowaliśmy maksymalne ciśnienie w kolektorze wynoszące 3,247 bara (względne) za pomocą przetwornika ciśnienia WPS500x.
Aby spojrzeć na to z perspektywy, jeśli maksymalne ciśnienie w kolektorze powinno wynosić 1,4 bara (względne), a my zarejestrowaliśmy 3,247 bara (względne), nasze nadmierne doładowanie wynosi 3,247 bara – 1,4 bara = 1,847 bara lub 26,788 psi (względne).
Teraz rozumiem, dlaczego mój wąż się odłączył, a następnym razem zabezpieczę go opaską (znowu błąd szkolny z mojej strony).
Jeśli chodzi o zdjęcie w przebiegu, można je znaleźć w VW SSP 190/10, który warto przeczytać (jak wszystkie SSP). Uznałem, że lepiej pokazać obraz “wnętrza” turbosprężarki VNT niż prozaiczne zdjęcie turbosprężarki in situ, ponieważ autoryzacja wymiany turbo została odrzucona.
Diagnostyka nietypowego zwarcia w maszynie budowlanej: Studium przypadku
Zwarcia zazwyczaj łatwo zdiagnozować. Przepalone bezpieczniki, spalone przewody i stopiona izolacja są oczywistymi oznakami, ale co się dzieje, gdy mamy zwarcie, ale nie ma żadnych typowych podejrzanych?
Jednym z takich przykładów była niedawna wizyta przy maszynie z długą listą kodów błędów, które wskazywały na problem z zasilaniem 5V większości czujników ciśnienia. Główny kod błędu dawał również ostrzeżenie poziomu 4, które ograniczało działanie maszyny na kilka sposobów, między innymi spowalniając ją. Kodom błędów w maszynach zwykle towarzyszy ostrzeżenie dźwiękowe, które można wyciszyć, ale nie w przypadku poziomu 4 – nic denerwującego podczas diagnozy!
Jak zwykle, szybkie sprawdzenie kodu błędu poziomu 4 w dokumentacji technicznej okazało się mało przydatne. DHX1MA wskazywał na uszkodzenie sterownika pompy i informował, że ponieważ jest to usterka wewnętrzna, nie można przeprowadzić diagnostyki. Bardzo pomocne…
Używając oscyloskopu do sprawdzenia kodów błędów poziomu 1 dla czujników, okazało się, że żaden z nich nie otrzymywał sygnału 5V. Schemat elektryczny dostarczył nam wiedzy, że wszystkie czujniki zgłaszające problem współdzielą to samo napięcie referencyjne 5V ze sterownika hydraulicznego (ECU), który był dogodnie ukryty w kabinie. Po wielu zmaganiach potwierdziliśmy, że ECU nie wysyła sygnału 5V. Ponieważ wszystko zaczęło wskazywać na ECU, szybko zadzwoniliśmy do dostawcy części. To skłoniło nas do ponownego przemyślenia przyczyny, ponieważ rzadko sprzedają ECU do tej maszyny, kosztował on ponad 2000 funtów i musiałby zostać sprowadzony z Japonii.
Aby udowodnić, że to nie ECU, i wiedząc, że mamy problem z napięciem referencyjnym 5V, wróciliśmy do czujników w obwodzie 5V. Aby wykluczyć zwarcia w okablowaniu i problemy z czujnikami, planowaliśmy odłączyć czujniki i ponownie zmierzyć napięcie przy ECU. Na szczęście kilka złączy rozdzielało napięcie 5V z ECU i rozdzielało je na większość czujników. Niestety złącze było zamontowane w takim miejscu, że jego odłączenie wymagałoby demontażu kabiny.
Nie mając innego wyjścia, rozpoczęliśmy żmudny proces odłączania każdego czujnika. Usuwając każdy z nich z obwodu, mogliśmy sprawdzić, czy kody błędów zmieniają się po włączeniu zapłonu. To nie pomogłoby nam, gdyby występował problem z okablowaniem między ECU a czujnikiem, ale mimo że było to bardzo czasochłonne, dawało pewien kierunek. Szczęście było zdecydowanie po naszej stronie, ponieważ pierwszy odłączony czujnik usunął ostrzeżenie poziomu 4, a patrząc na listę danych na żywo, mieliśmy odczyty ciśnień z czujników wcześniej zgłaszających kod błędu! To nie zdarza się często i postanowiłem zagrać w loterię tego wieczoru! Musiałem jednak wykorzystać całe swoje szczęście na tę jedną robotę…
Używając przewodów diagnostycznych, skonfigurowaliśmy przechwytywanie, aby zobaczyć, co się dzieje, gdy ten czujnik jest podłączony.
Jak widać, występuje duży skok prądu wskazujący na zwarcie, ale co ciekawe, istnieje niemal faza “utrzymywania”, w której napięcie spada do nieco poniżej 2V, a prąd 280mA przepływa, podczas gdy ECU sprawdza, czy może to naprawić. Następnie, po zaledwie 90 ms, ECU wyłącza zasilanie 5V, co z kolei wyłącza wszystkie inne czujniki.
Jak wspomnieli Neil Currie i James Dillon, zanim potępi się komponent, zawsze należy pomyśleć, co jeszcze można sprawdzić. Jeśli jest coś, niezależnie od tego, jak długotrwałe lub trudne to jest, powinniśmy to zrobić, aby zapewnić prawidłową diagnozę.
Diagnoza niskiej kompresji w silniku spalinowym z wykorzystaniem przetwornika ciśnienia WPS500
Sugerowany tytuł: Diagnoza niskiej kompresji w silniku spalinowym z wykorzystaniem przetwornika ciśnienia WPS500
Diagnoza przed demontażem silnika przynosi korzyści, wskazując obszary, na które należy zwrócić uwagę po uzyskaniu zgody na naprawę.
Oto kolejny przykład analizy wewnątrzcylindrowej z wykorzystaniem przetwornika ciśnienia WPS500 w celu wykrycia niskiej kompresji.
Chociaż niską kompresję można zdiagnozować za pomocą konwencjonalnego manometru, przyjrzyjmy się dodatkowym informacjom zawartym na załączonym obrazku/filmie (przepraszam, nie do końca “Jeden przebieg, jedno zdjęcie”).
Zaczynając od lewej wieży kompresji, możemy zgodzić się, że mamy niską kompresję (około 0,431 bara).
Co ciekawe, nie mamy pochylonych wież kompresji (choć są one małe), co sugeruje brak wycieków z cylindra.
Nasz obszar rozprężania jest zdecydowanie “głęboki”, biorąc pod uwagę, że ciśnienie w cylindrze zaczyna się od 0,431 bara i spada poniżej atmosferycznego około 18,61 stopnia po GMP (górnym martwym punkcie).
Zakładając, że objętość skokowa cylindra nie uległa zmianie, mamy 145,4 (EVO) – 18,61 = 126,79 stopnia obrotu wału korbowego, aby wygenerować tak niskie podciśnienie (około -980 mbar).
Cylinder, który może wytworzyć tak głęboki obszar rozprężania i nie wykazuje pochylonych wież kompresji, można uznać za “uszczelniony”.
Przy 145,4 stopnia nasz obszar rozprężania gwałtownie zmienia kierunek w stronę 0 barów (ciśnienie atmosferyczne), co potwierdza otwarcie zaworu wydechowego (EVO).
Zazwyczaj EVO występuje około 25 do 30 stopni przed DMP (dolnym martwym punktem) podczas suwu rozprężania, co sugeruje, że nasze EVO może być przyspieszone (potwierdź to za pomocą przebiegu odniesienia z biblioteki).
Niezależnie od tego, czy EVO jest przyspieszone, czy nie, możemy potwierdzić, że zdarzenie EVO ma miejsce w oczekiwanym czasie lub blisko niego.
Czas trwania otwarcia zaworu wydechowego (około 145 do 365 stopni po GMP) wydaje się być prawidłowy, ponieważ zamknięcie zaworu wydechowego (EVC) następuje wkrótce po 360 stopniach po GMP.
Pamiętajmy, że jest to trudne do udowodnienia ze względu na wszystkie zdarzenia, które mają miejsce przy 360 stopniach, ale patrząc na “typowy” kształt i czasy tego 4-suwowego przebiegu, nie jesteśmy daleko od prawdy.
Uwaga: podczas suwu wydechu ciśnienie w naszym cylindrze pozostaje na poziomie lub w okolicach ciśnienia atmosferycznego (0 barów), co sugeruje, że odprowadzanie spalin jest swobodne. Musimy jednak podchodzić do tego z rezerwą, ponieważ nie ma obecnych gazów spalinowych, więc należałoby to potwierdzić.
Następnie mamy obszar ssania, który ma głęboki “miseczkowaty” wygląd z maksymalnym podciśnieniem -988,4 mbar!
Efekt “miseczki” jest typowy dla “suwu” cylindra, w którym nie ma zmiany ciśnienia przypisywanej otwarciu zaworu.
Porównajmy obszar rozprężania z wyraźnym zdarzeniem EVO z obszarem ssania, gdzie zawór dolotowy nie otworzył się.
W takim scenariuszu, głęboka “miseczka” jest utworzona przez stopniowe zmniejszanie się ciśnienia w cylindrze, przypisywane opadaniu tłoka na suwie ssania (bez zdarzenia IVO) oraz stopniowy wzrost ciśnienia w cylindrze na suwie sprężania. (Brak zdarzenia IVO oznacza brak zdarzenia IVC – zamknięcia zaworu dolotowego).
Wracając teraz do prawej wieży kompresji, nie dziwi nas niska kompresja, biorąc pod uwagę, że nie możemy zasysać powietrza do cylindra, a zatem nie mamy czego sprężać!
Na podstawie powyższego możemy zatem potwierdzić, że nasza niska kompresja nie jest spowodowana nieszczelnością cylindra, nasz cylinder jest uszczelniony (z perspektywy podciśnienia), nasze zdarzenia EVO i EVC są bliskie typowych (ale muszą zostać potwierdzone), a powodem niskiej kompresji jest brak zdarzenia IVO (otwarcia zaworu dolotowego). (Obejrzyj film i obraz poniżej).
Uzbrojeni w tę wiedzę (której nie można uzyskać za pomocą konwencjonalnego manometru kompresji), wiemy, na czym skupić naszą uwagę, gdy demontaż będzie dozwolony.
Diagnostyka niepełnego spalania w silnikach wielocylindrowych za pomocą analizy NVH
W przypadku niepełnego spalania w jednym cylindrze (4-suwowego silnika wielocylindrowego) mamy jedno zakłócenie na każde 2 obroty wału korbowego.
Aby ułatwić interpretację E0.5, zacznijmy od znanego dobrego przykładu:
Wyobraźmy sobie 4-cylindrowy silnik z pełnym i zrównoważonym spalaniem. Mamy tutaj 2 zakłócenia na każdy obrót wału korbowego (E2).
Pamiętajmy, że podczas cyklu 4-suwowego mamy 2 zdarzenia spalania na jeden obrót wału korbowego.
Teraz wyobraźmy sobie ten sam silnik z niepełnym spalaniem w jednym cylindrze.
Podczas jednego obrotu wału korbowego nastąpi pełne i zrównoważone spalanie z 2 dobrych cylindrów.
Podczas następnego obrotu wału korbowego jeden cylinder będzie pracował prawidłowo, ale drugi będzie cierpiał z powodu niepełnego spalania, wprowadzając w ten sposób duże i dominujące zakłócenie do wału korbowego z częstotliwością 1 zakłócenie na 2 obroty wału korbowego (1 / 2 = 0.5).
Uzbrojeni w tę wiedzę, wykorzystując analizę NVH (Noise, Vibration, Harshness) podczas badania skarg takich jak “przytrzymywanie”, “szarpanie” i słaba jakość jazdy, jesteśmy w stanie szybko skierować naszą diagnostykę (a co ważniejsze, czas) na właściwy układ pojazdu.
W poniższym przykładzie wiedziałem, że problem dotyczy spalania, dlatego mogłem skupić uwagę na układzie paliwowym itp. i odejść od problemów z jakością jazdy/błędami skrzyni biegów. Innymi słowy, to, co czułem w kabinie, było związane z objawem/skargą.
Na powyższym zdjęciu widać, jak słabo zdefiniowane są otwory rozpylające wtryskiwacza w wyniku narażenia na “stukanie” lub detonację w komorze spalania, a tym samym niepełne spalanie w określonych warunkach obciążenia
Diagnostyka awarii klimatyzacji w Volkswagenie Golf
Miałem w warsztacie Golfa z niesprawną klimatyzacją, który miał już zamontowany czujnik ciśnienia klimatyzacji. Szybkie skanowanie w poszukiwaniu kodów błędów ujawniło błąd braku sygnału z czujnika ciśnienia.
Na podstawie początkowych testów można by pomyśleć, że okablowanie jest w porządku, ponieważ sprawdzając multimetrem, zasilanie 12 V i masa były prawidłowe, a na przewodzie sygnałowym (magistrala LIN) było oczekiwane napięcie. Po odłączeniu czujnika napięcie na przewodzie LIN pozostało takie samo, co dowodzi, że istnieje połączenie przynajmniej z innym czujnikiem lub jednostką sterującą, co mogłoby prowadzić do wymiany czujnika.
Korzystając z oscyloskopu, aby przyjrzeć się rzeczywistym komunikatom LIN, możemy zobaczyć, że mamy zaszumiony sygnał o słabej jakości. Z doświadczenia wiemy, że gdzieś w obwodzie musi być korozja, która zakłóca komunikaty LIN.
W tym momencie schemat elektryczny oszczędza nam czas. Schemat pokazuje, że pomiędzy czujnikiem ciśnienia a sterownikiem klimatyzacji znajduje się sterownik świeżego powietrza i czujnik jakości powietrza, które współdzielą przewód sygnałowy LIN. Patrząc na dane na żywo i kody, widać, że pozostałe 2 komponenty nie mają problemów z komunikacją ze sterownikiem klimatyzacji, co pozwala bezpiecznie wykluczyć usterkę sterownika lub okablowania między tymi komponentami a sterownikiem klimatyzacji.
Pozostaje więc tylko okablowanie między czujnikiem ciśnienia a czujnikiem jakości powietrza pod osłoną podszybia. Ponownie oscyloskop pomaga nam tutaj: ostrożne poruszanie wiązką przewodów i obserwowanie sygnału LIN na oscyloskopie pozwoliło zlokalizować usterkę okablowania w niewielkim odcinku wiązki, oszczędzając czas, który w przeciwnym razie zostałby poświęcony na usuwanie całej izolacji w poszukiwaniu skorodowanego przewodu.
Mam nadzieję, że to pomoże i pokaże, jak multimetr może czasem skierować nas na niewłaściwą ścieżkę.
Diagnoza usterki przepustnicy w pojeździe z historią wymiany sterownika silnika
pojazd ten miał historię wymiany sterowników silnika, począwszy od używanych, aż po ostatecznie regenerowany sterownik.
Po tym, co wydawało się “wieczną” pracą nad przekazaniem tego pojazdu klientowi, wszystko wydawało się w porządku, aż do momentu, gdy samochód wrócił około 5 tygodni temu z wieloma kodami błędów silnika i aktywnym trybem awaryjnym!
Jak wiadomo, w takich sytuacjach przez głowę przechodzą różne scenariusze “winy”.
Zachowanie obiektywizmu jest kluczowe, dlatego skanowanie pojazdu ujawniło następujące kody usterek (DTC):
Sterowanie silnikiem: P0220 Czujnik położenia przepustnicy/czujnik APP 2 – sygnał zbyt wysoki P1526 Moduł sterujący przepustnicą – usterka
ABS: U2105 Komunikacja ze sterownikiem silnika – błąd U2106 Komunikacja ze sterownikiem skrzyni biegów – błąd
Biorąc pod uwagę powyższe oraz znaną historię pojazdu, skupiono się na przepustnicy, gdzie “czujnik położenia przepustnicy” był wyraźnie uszkodzony (patrz poniżej).
Na powyższym zdjęciu widać, że kanał D (czujnik TPS 2) pozostaje na stałym poziomie około 5 V podczas początkowej pracy przepustnicy, a następnie pojawia się sporadyczny sygnał w okresach przerywanego “kontaktu” dotyczącego czujnika położenia przepustnicy.
Załączony obraz ujawnia usterkę i trudno uwierzyć, że tak ważny element jak przepustnica wykorzystuje tak cienkie przewody do przesyłania sygnałów z obudowy złącza do ścieżki czujnika TPS! Złącze lutownicze, do którego powinien być przylutowany oderwany przewód, jest znacznie mniejsze niż pozostałe 4 przewody, co również mogło przyczynić się do awarii – coś do przemyślenia.


